logo-bip.png

 
 

KONKURS

NA OPRACOWANIE KONCEPCJI PLASTYCZNO-PRZESTRZENNEJ
WYSTAWY STAŁEJ MUZEUM JÓZEFA PIŁSUDSKIEGO W SULEJÓWKU

Wstęp

Krzysztof Jaraczewski – dyrektor Muzeum

Szanowni Państwo!

Z ogromną przyjemnością zapraszam grupy projektowe do udziału w konkursie na opracowanie koncepcji plastyczno-przestrzennej wystały stałej Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. Jestem przekonany, że dla wszystkich uczestników będzie to nie tylko ekscytujące wyzwanie, lecz również niezwykle wartościowe doświadczenie, a zwycięzca, we współpracy merytorycznej z zespołem muzealnym, zrealizuje nowoczesną i dynamiczną ekspozycję, sprzyjającą intelektualnej, emocjonalnej refleksji oraz kształtującą szacunek do historii i tradycji.

W dziejach Rzeczypospolitej Józef Piłsudski odegrał doniosłą rolę i na stałe zapisał się w panteonie narodowych bohaterów. W okresie przełomowym dla losów całej Europy, w dobie Wielkiej Wojny, stanął na czele tysięcy polskich żołnierzy-ochotników, walczących o wolność podzielonej między zaborców ojczyzny. Na arenie międzynarodowej prowadził jednocześnie skuteczną politykę, w rezultacie której Polska odzyskała państwowość, a on sam okazał się głównym współtwórcą wyczekiwanej przez pokolenia niepodległości. Stając na czele armii odrodzonej Rzeczypospolitej, zabezpieczył i utrwalił jej granice, budując następnie podstawy suwerenności i integralności kraju, a także dowodził zwycięskimi wojskami w jednej z najważniejszych bitew dla losów świata, w której powstrzymał ekspansję Rosji bolszewickiej na Zachód. Jako dwukrotny premier i nieformalny przywódca państwa, realizował idee zapewnienia Polsce siły i warunków stabilnego rozwoju. Był inicjatorem rozwiązań sprzyjających tworzeniu wspólnoty obywatelskiej i powszechnej aktywności społecznej, służących oddolnemu umacnianiu struktur państwowych. Zreformował ustrój, wyznaczył strategiczne kierunki polskiej polityki i dyplomacji oraz doprowadził do uchwalenia nowej konstytucji, której zapisy – po wybuchu II wojny światowej – okazały się kluczowe dla trwałości władz Rzeczypospolitej. Wartości, jakim hołdował i które uosabiał Piłsudski – niepodległa, wolna i suwerenna Polska, będąca częścią demokracji świata zachodniego, kraj sprawiedliwości i równości obywatelskiej – nie odeszły w niepamięć wraz z jego śmiercią, lecz na zawsze wpisały się w tradycje polskiego społeczeństwa i państwa. Stały się fundamentem postaw i działań Polaków przez cały XX w. Do pewnego stopnia to właśnie w duchu piłsudczykowskiej batalii o wolność zrodziła się antykomunistyczna, zwycięska walka „Solidarności”, zakończona przełomem 1989 roku. Współcześnie dla większości rodaków Józef Piłsudski wciąż pozostaje szczególnym autorytetem – współtworzy narodowe dziedzictwo i zbiorową tożsamość Polaków, czego emanacją są liczne pomniki i ulice nazwane jego imieniem. Dokonania Marszałka do dziś stanowią również symbol ogólnopaństwowych aspiracji.

                W 2008 roku, w 90. rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości, Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Fundacja Rodziny Józefa Piłsudskiego powołały do życia Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku z intencją, aby jego postać oraz dziedzictwo, które pozostawił były przekazywane następnym pokoleniom. W 2011 roku Rada Ministrów w specjalnie utworzonym Wieloletnim Programie Rządowym zapewniła finansowanie budowy gmachu muzealnego i umieszczenia w nim wystawy stałej.

Wystawa znajdzie się w nowym budynku muzealno-edukacyjnym na terenie enklawy historycznej w Sulejówku, w bezpośrednim sąsiedztwie zabytkowego dworku „Milusin”, gdzie Józef Piłsudski mieszkał z żoną i córkami. Utworzony w ten sposób kompleks będzie wyznaczał przestrzeń, w której wyraźnie zarysuje się wielowymiarowa korelacja pomiędzy Muzeum, prezentującym życie i działalność Marszałka na tle epoki, a dworkiem związanym z jego sferą prywatną. Liczymy, że w proponowanych rozwiązaniach ekspozycyjnych uwzględniona zostanie bliskość odtworzonego „Milusina”, by oryginalne wnętrza dworku wraz z nową wystawą wzajemnie dopełniały opowieść o jej bohaterze i komponowały się narracyjnie w spójną całość.

Mając na uwadze skalę i specyfikę przedsięwzięcia, poszukujemy zespołu charakteryzującego się wrażliwością i dociekliwością w rozumieniu przeszłości, lecz przede wszystkim posiadającego umiejętność jej przedstawienia językiem wizualnym. Pragniemy, aby przyjęta w projektach konwencja polegała na pobudzającym wszystkie zmysły połączeniu muzealiów z ikonografią, rekonstrukcją i rozwiązaniami przestrzennymi. Chcemy stworzyć wystawę, na której eksponaty, techniki scenograficzne, a także multimedia wykorzystane zostaną z zachowaniem należytej równowagi, zaś forma nie zdominuje treści. Wierzymy, że w ramach założonej przez nas koncepcji, wspólnie z wyłonionym w konkursie zwycięzcą, przygotujemy ekspozycję, służącą szeroko pojętej edukacji oraz przyjemności obcowania z historią, dostarczającą jednocześnie wszechstronnej wiedzy o Józefie Piłsudskim i czasach, w których żył i działał.   

Zakończenie prac związanych z budową wystawy oraz powstaniem kompleksu muzealnego zaplanowane jest na krótko przed 150. rocznicą urodzin Józefa Piłsudskiego, przypadającą 5 grudnia 2017. Otwarcie nowego Muzeum przewidziane jest z udziałem przedstawicieli najwyższych władz Rzeczypospolitej, patronujących idei upamiętnienia dokonań wybitnego Naczelnika Państwa i Pierwszego Marszałka Polski.   

Pragnę gorąco zachęcić Państwa do zaprezentowania pomysłów na wizualizację fascynującej historii, którą zamierzamy opowiedzieć w Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. To nadzwyczajna możliwość wpisania się w krąg współtwórców ważnego miejsca na mapie polskich instytucji kultury oraz szansa uczestniczenia w znaczącym społecznie przedsięwzięciu. Jeszcze raz zapraszam do udziału w konkursie na zaprojektowanie wystawy stałej. Życzę przy tym efektywnej pracy oraz niewyczerpanych pokładów wytrwałości. Powodzenia!

Krzysztof Jaraczewski

dyrektor Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku

Aktualności

11.06.2015

Zaproszenie do negocjacji

------------------------------------------------------------------

30.04.2015

Sąd konkursowy wyłonił zwycięzców Konkursu na opracowanie koncepcji plastyczno-przestrzennej Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku

Sąd konkursowy obradujący w dniach 28 i 29 kwietnia wyłonił zwycięzców Konkursu na opracowanie koncepcji plastyczno-przestrzennej Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku. Sześć prac konkursowych, które wpłynęły na konkurs zostało poddanych wnikliwej analizie przez grono sędziowskie złożone z artystów, edukatorów, historyków i muzealników.

Przewodnicząca Sądu prof. Dorota Folga Januszewska oraz sędziowie Janusz Byszewski, Sławomir Idziak, Krzysztof Jaraczewski, Radosław Kacprzak, Ewa Klekot, Piotr Majewski, Grzegorz Nowik, Allan Starski, Wojciech Tomczyk, Marcelo Andino Velez i Jakub Woynarowski zdecydowali przyznać I Nagrodę, dwie równorzędne III Nagrody oraz jedno wyróżnienie pieniężne.

Laureatem I Nagrody zostało konsorcjum firm WXCA Sp. z o.o. (lider), RALPH APPELBAUM ASSOCIATES, INC. Zweigniederlassung Berlin i PLATIGE IMAGE S.A.

Sąd Konkursowy uznał, że praca zaproponowana przez konsorcjum najlepiej spełnia większość wymogów stawianych wystawie stałej. Projekt wypełnia i rozwija wytyczne konkursowe oraz harmonizuje trzy najważniejsze cele wystawy: poddawany stałej interpretacji historycznej i emocjonalnej przekaz treściowy, proponuje przyjazną formę przestrzenną ekspozycji pozwalającą na budowę opracowanych narracji poszczególnych fragmentów, podkreśla znaczenia oryginalnych eksponatów muzealnych w kontekście innych metod prezentacji, w tym multimedialnych i rekonstrukcyjnych. Uznano ponad to, że praca proponuje rozwiązania sprzyjające edukacji i aktywności zwiedzających w najlepszy sposób.

Sąd konkursowy nie przyznał II Nagrody ze względu na to, że dwie kolejne pod względem punktacji prace odbiegały sposobem i jakością prezentacji od projektu, któremu przyznano pierwszą nagrodę.

Dwoma laureatami III Nagrody są firmy DECO-BAU Sp. z o.o. oraz NIZIO DESIGN INTERNATIONAL Mirosław Nizio.

Wyróżnienie zostało przyznane konsorcjum firm: PRACOWNIA KONSERWACJI ZABYTKÓW „ARKONA” Spółka z o.o. (lider); BIURO PROJEKTÓW PKZ ARKONA Sp. z o.o.

Publiczna prezentacja prac konkursowych nastąpi w ramach planowanej wystawy pokonkursowej, po uprawomocnieniu się decyzji sądu konkursowego.

Zgodnie z przyjętymi procedurami postępowania, po uprawomocnieniu rozstrzygnięcia Sądu Konkursowego, Muzeum zaprosi autorów co najmniej dwóch najlepszych prac do negocjacji bez ogłoszenia, w wyniku których wyłoniony ostatecznie zostanie zespół projektujący wystawę stałą Muzeum.

Werdykt jury >>

Zawiadomienie o wynikach konkursu >>

------------------------------------------------------------------

3.02.2015 Zmiana harmonogramu konkursu

Informacja o wynikach kwalifikacji do udziału w konkursie

Józef Piłsudski

W sierpniu 2014 r. minęło 100 lat odkąd Józef Piłsudski na czele strzelców wkroczył do Królestwa Polskiego, wpisując swoje nazwisko w karty polskiej historii. Od tego momentu fenomen postaci przyszłego Marszałka niezmiennie prowokuje badaczy wielu dziedzin nauki, polityków i publicystów do zgłębiania jego bogatej osobowości. Wciąż fascynuje i dostarcza ciekawych treści w dyskusji o roli jaką odegrał w kształtowaniu dziejów Polski i Europy w XX w. Powstające także obecnie publikacje analizujące nie tylko poszczególne aspekty działalności Józefa Piłsudskiego, ale również recepcję jego idei niepodległościowej w okresie późniejszym, można liczyć w tysiącach. Inspiruje twórców. Wśród autorów niezliczonych rzeźb, grafik, obrazów oraz dzieł literackich poświęconych Piłsudskiemu znajdują się najwybitniejsi polscy artyści i literaci m.in.: Wojciech Kossak, Konstanty Laszczka, Jan Lechoń czy Czesław Miłosz.

Wciąż jednak brakuje jednej formy opowieści o Józefie Piłsudskim – wystawy muzealnej ujmującej całościowo zarówno jego osiągnięcia, jak i niezwykłą osobowość. Zmierzenie się z obfitością i złożonością treści, różnorodnością dostępnych źródeł, przedstawień artystycznych i materialnych pamiątek po bohaterze, wydaje się być jedynym w swoim rodzaju, fascynującym wyzwaniem.

Jego biografia zdumiewa. Chwilami wydaje się wręcz nieprawdopodobna. Zanim zaistniał w świadomości rodaków z imienia i nazwiska, zanim w sierpniu 1914 r. w podkrakowskich Oleandrach wypowiedział słowa, które zaczęły urzeczywistniać jego marzenie sprzed lat o niepodległej Polsce: "Żołnierze! Spotkał was ten zaszczyt niezmierny, że pierwsi pójdziecie (...) walczyć za oswobodzenie Ojczyzny", przebył długą i niebezpieczną drogę.

Przyszedł na świat 5 grudnia 1867 r., w Zułowie na Wileńszczyźnie, jako potomek starego litewskiego rodu szlacheckiego. Wyniósł z rodzinnego domu zarówno wolnościowe idee Rzeczpospolitej Jagiellońskiej, tradycje walki o jej niepodległość, jak i bolesne wspomnienie niedawnego powstania styczniowego. Tak wychowany wkroczył w mury wrogiego Polakom rosyjskiego gimnazjum w Wilnie. Tam zrodził się w nim bunt i niezgoda na deptanie wartości wpajanych mu od dziecka. Jego konsekwencją było zesłanie na pięcioletni pobyt na Syberii, podczas którego dojrzał. Czas spędzony wśród powstańców styczniowych i socjalistów – przedstawicieli nowego nurtu politycznego, ukształtowały jego poglądy. Zaraz po powrocie do Wilna bezgranicznie oddał się działalność konspiracyjnej w Polskiej Partii Socjalistycznej. Był to niezwykle burzliwy i dynamiczny okres w jego życiu. Latami tropiony przez carską policję, ciągle w ukryciu, w drodze, bez domu, niestrudzenie prowadził konspiracyjną drukarnię „Robotnika”, za pośrednictwem którego docierał do środowisk robotniczych. Konsekwentnie budował swoją pozycję wśród socjalistów. Po aresztowaniu i doskonale zaplanowanej ucieczce z warszawskiej Cytadeli Piłsudski stał się postacią niemal legendarną. Ciągle jednak był konspiratorem znanym jedynie z pseudonimu. W tym okresie ujawniły się jego nieprzeciętne zdolności organizacyjne, silna osobowość, odwaga w stawianiu, zdawałoby się, nieosiągalnych celów i próby ich realizacji za każdym razem gdy na arenie dziejowej pojawiała się taka szansa. Nie zawahał się gdy widział ją w Japonii, gdy ta walczyła z Rosją. Nie poddał się, gdy przekształcenie rewolucji w 1905 r. w powstanie narodowe nie powiodło się. Wyciągnął wnioski i zmienił taktykę.

Na przekór realnie myślącym politykom, podjął się budowy zrębów armii narodowej. Dogłębne studia historyczne i trafna analiza sytuacji politycznej, pozwoliły mu przewidzieć bieg wydarzeń. Samouk w dziedzinie wojskowości, obdarzony talentem dowódczym i wyobraźnią operacyjną wkroczył na front I wojny światowej przygotowany, wzbudzając szacunek doświadczonych generałów i bezgraniczne zaufanie podległych mu legionistów. Swój geniusz stratega potwierdził jeszcze raz, już po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, dowodząc jako Wódz Naczelny w sierpniu 1920 r. znakomicie zaplanowaną operacją, w wyniku której pod Warszawą zatrzymany został pochód Armii Czerwonej na Zachód. Było to jedno z najświetniejszych zwycięstw polskiego oręża w dziejach Polski.

Piłsudski, jako człowiek czynu, był politykiem trochę z konieczności, chociaż miał ku temu wszelkie predyspozycje i ogromne poparcie społeczeństwa. Sprawował najwyższe urzędy w państwie jako Naczelnik Państwa i dwukrotnie po 1926 r. jako premier. W krytycznych latach 1918–1921 udało mu się nakłonić do współpracy zwaśnione obozy polityczne, dzięki czemu zostały położone podwaliny pod silne i nowoczesne państwo, zdolne do walki o utrzymanie niepodległości. Nie znosił politykierstwa. Jego nieco romantyczna wizja wolnej, demokratycznej Rzeczypospolitej, dla której wszyscy będą zgodnie pracować, po odzyskaniu niepodległości okazała się jednak mrzonką. Zaciekłość sporów partyjnych i wstrząs spowodowany zamachem na prezydenta Gabriela Narutowicza skłoniły go do wycofania się z życia politycznego. Wraz z rodziną zamieszkał w Sulejówku, w domu, który otrzymał w dowód wdzięczności od swoich żołnierzy. Na chwilę powrócił do tego, w czym był mistrzem – do twórczości pisarskiej, z której utrzymywał rodzinę. Jednocześnie pozostawał obecny w życiu publicznym; często zabierał głos w debatach toczących się na łamach prasy, wygłaszał przemówienia, spotykał się ze środowiskami legionowymi. Niepokoił się trudną sytuacją polityczną i gospodarczą młodego państwa. W trosce o nie podjął dramatyczną decyzję. W maju 1926 r. powrócił do władzy w drodze zbrojnego przewrotu, oznaczającego złamanie tak drogich mu zasad demokratycznych.

Powrócił do polityki jako najważniejsza osoba w państwie i starał się ukierunkować jego rozwój. Tuż przed śmiercią złożył swój ostatni podpis pod nową konstytucją, której zapisy okazały się kluczowe dla trwałości władz Rzeczypospolitej również podczas II wojny światowej i po jej zakończeniu.

Zmarł 12 maja 1935 r. w Belwederze. Spoczął na Wawelu, a serce – zgodnie z jego wolą – powróciło do ukochanego Wilna. Odchodząc jako mąż stanu, zostawiał Polskę mającą ogromne szanse na rozwój, ale ze świadomością zagrażającej jej burzy. I chociaż obawy Marszałka Piłsudskiego sprawdziły się i II Rzeczypospolita została zmiażdżona przez dwóch agresorów Związek Sowiecki i hitlerowskie Niemcy, to przetrwał jego duch i myśl. Ich uparte wymazywanie przez władze komunistyczne z pamięci zbiorowej Polaków okazały się daremne. Były drogowskazem i wiarygodnym punktem odniesienia dla Polaków walczących o wolność ojczyzny do 1989 r. Obecnie Józef Piłsudski jest nie tylko jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci historycznych, ale jest uznawany za jedną z najwybitniejszych postaci w całej historii narodu.

Miejsce

2.jpg

 

Dworek „Milusin” był pierwszym domem Józefa Piłsudskiego od czasów dzieciństwa spędzonego w zułowskim dworze na Wileńszczyźnie. Po kilkudziesięciu latach od utraty rodzinnego majątku – kiedy Piłsudski był przede wszystkim konspiratorem, żołnierzem i politykiem, człowiekiem bez stałego adresu – dom w Sulejówku stał się dla niego przestrzenią prawdziwie prywatną, enklawą spokoju zarezerwowaną dla najbliższych, przyjaciół i niewielkiego grona współpracowników.

„Milusin” – dom będący darem Komitetu Żołnierza Polskiego – zbudowano za pieniądze z dobrowolnych składek wnoszonych przez dawnych towarzyszy broni Piłsudskiego, na działkach zakupionych w 1921 roku przez jego przyszłą żonę Aleksandrę Szczerbińską.  Wygodny, choć skromny dworek projektu Kazimierza Skórewicza – architekta gmachu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej – przejął funkcje, które pełnił dotychczas znajdujący się na sąsiedniej działce „Drewniak” – zachowany do dziś nieduży dom letniskowy.

Otaczający dworek ogród, warzywniak i niewielki sad z przyległą do niego pasieką były miejscami, którym właściciele poświęcali szczególną uwagę. Spokojne życie rodzinne z dala od wielkomiejskiego zgiełku stolicy sprzyjało także pracy twórczej. To właśnie w Sulejówku Piłsudski napisał kilka książek, między innymi Rok 1920 i Wspomnienie o Gabrielu Narutowiczu – pierwszym prezydencie Rzeczypospolitej Polskiej, którego tragiczna śmierć z rąk zamachowca była powodem wycofania się Marszałka z życia politycznego, dalece odbiegającego od wizji demokratycznego ustroju młodego, niepodległego państwa, jaka przyświecała Piłsudskiemu.

Enklawa w Sulejówku, której centralny punkt stanowi dworek „Milusin” wraz z opowiadaną tam mikrohistorią, to klucz do zaprezentowania szerokiego tła biograficzno-historycznego, którego wizualizacją będzie wystawa stała w powstającym budynku Muzeum. Narracje prowadzone w obu tych miejscach mają się dopełniać, a przedstawiana historia – wzajemnie się przenikać. Dom Piłsudskich, wraz z otoczeniem, ma pełnić rolę swoistej „kapsuły czasu” – przestrzeni, która da możliwość obcowania z autentycznym, nastrojowym wnętrzem, przesyconym duchem jego mieszkańców i atmosferą lat 20. ubiegłego wieku.

Nowy budynek edukacyjno-muzealny – zlokalizowany na sąsiedniej działce, ukryty wśród sosnowego lasu i niezakłócający historycznego krajobrazu – ma pozostać nienarzucającą się formą, kryjącą we wnętrzu bogatą historię współistniejącą z jej wyjątkowo ważną częścią, jaką stanowi „Milusin”. Dom  rodziny Piłsudskich, będący też domem w znacznie szerszym znaczeniu – własnym miejscem w wolnym kraju, który odzyskał niepodległość po 123 latach zaborów – jest dla nas najważniejszym symbolem, ikoną w opowiadanej historii (więcej na ten temat w załączniku 2.1 do Regulaminu: Idea i program Muzeum Józefa Piłsudskiego. Szczegółowa prezentacja koncepcji).

O muzeum

Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku to instytucja otwarta na odbiorców, nowoczesna, bazująca na idei partycypacji społecznej. Koncepcja Muzeum opiera się na dwóch materialnych filarach: dworku „Milusin”, wraz z otaczającym go ogrodem, oraz budynku muzealno-edukacyjnym z wydzieloną przestrzenią wystawową, który powstanie w parku leśnym sąsiadującym z dworkiem – niegdysiejszym domem Marszałka i jego rodziny. Nasze działania realizowane są wokół postaci Józefa Piłsudskiego, którego życie i działalność przedstawiamy z ujęciem szerokiego kontekstu historycznego. Różnorodne formy naszej aktywności nakierowane są na przyciąganie odbiorców i angażowanie ich do współtworzenia Muzeum. W obliczu braku wystawy stałej, docieramy do ludzi w ich środowiskach, wędrując z projektami edukacyjnymi, społecznymi i wystawami plenerowymi po Polsce. W ten sposób spotykamy pasjonatów historii, ale też tych, którzy nie nawykli do chodzenia do muzeów i nie odbierają ich oferty jako interesującej – wszystkich zapraszamy do włączania się w nasze działania.

Szczególnie ważne są dla nas działania w Sulejówku. Dla przyjezdnych gości odwiedzających Milusin oraz dla naszych sąsiadów - sulejówczan organizujemy wystawy, prelekcje, spotkania, zajęcia edukacyjne i kulturalne oraz akcje społeczne.

Muzeum współprowadzone jest przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Fundację Rodziny Józefa Piłsudskiego. Otwarcie nowego kompleksu muzealnego zaplanowano na listopad 2017.

Powołanie Muzeum
Edukacja
Akcje społeczne
Wystawy
Działalność naukowa
Wydawnictwa
Ambasadorzy

Jury

Janusz Byszewski

Założyciel Laboratorium Edukacji Twórczej Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie. Od ponad 30 lat prowadzi warsztaty artystyczne, twórcze i zawodowe dla muzealników, artystów, ekologów, nauczycieli i psychologów. Realizator kilkudziesięciu projektów artystyczno-społecznych w Polsce i na świecie. Wykładowca animacji kultury w Instytucie Kultury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego. Współautor i autor wielu książek, m.in. „Tutaj jestem” i „Inne muzeum”, oraz filmów i utopii. Od 2012 roku dyrektor autorskiego „Muzeum w drodze”.

Dorota Folga-Januszewska - Przewodnicząca Jury

Historyk sztuki, muzeolog, krytyk sztuki. Doktor habilitowana, profesor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyrektor Instytutu Muzeologii i autorka programu studiów muzeologicznych na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie (2008-2014). W latach 1979-2008 pracownik Muzeum Narodowego w Warszawie (od asystenta do dyrektora). Członek Międzynarodowej Rady Muzeów (ICOM), prezydent Polskiego Komitetu Narodowego ICOM oraz komitetu technicznego MOCO/ICOM, członek Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki  (AICA). Jest ekspertem Unii Europejskiej ds. muzeów oraz Narodowego Centrum Nauki w europejskim projekcie Joint Programming Initiative. Cultural Heritage and Global Change. Członek wielu rad naukowych, doradczych i muzealnych. Autorka ponad 300 publikacji, w tym książek, dotyczących teorii sztuki, sztuki XX w. oraz muzeologii, a także scenariuszy 50 wystaw. 

Sławomir Idziak

Operator, reżyser, pedagog, scenarzysta filmowy. Wykładowca i profesor w szkołach filmowych w Berlinie, Londynie i Kopenhadze. Współpracował m.in. z Krzysztofem Kieślowskim, Andrzejem Wajdą, Krzysztofem Zanussim i Wojciechem Marczewskim. Za zdjęcia do „Helikoptera w ogniu” był nominowany do Oscara – nagrody Amerykańskiej Akademii Filmowej, której pozostaje członkiem. Jest autorem zdjęć do ponad 60 filmów, m.in.: „1920 Bitwa Warszawska”, „Król Artur”, „Harry Potter i Zakon Feniksa”. Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Krzysztof Jaraczewski

Architekt. Dyrektor Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku od momentu jego powstania w 2008 roku.

Radosław Kacprzak

Współautor koncepcji architektonicznej Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku.

Ewa Klekot

Antropolożka i tłumaczka, doktor nauk humanistycznych,  wykłada w Instytucie Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu Warszawskiego i School of Form w Poznaniu. Zajmuje się antropologią dizajnu i antropologią sztuki, a zwłaszcza społecznym konstruowaniem sztuki ludowej i prymitywnej, materialnością rzeczy uznawanych za dizajn, sztukę, zabytek, eksponat muzealny; a także zagadnieniami społecznie różnicującego potencjału sztuki (kicz). Publikowała ostatnio w „Kulturze Współczesnej”, „2+3D”, „International Journal of Heritage Studies”; autorka licznych tłumaczeń prac z zakresu antropologii, nauk społecznych i historii kultury.

Piotr Majewski - Przedstawiciel Ministerstwa

Doktor historii, dyrektor Narodowego Instytutu Muzealnictwa i Ochrony Zbiorów. Ukończył Wydział Historyczny Uniwersytetu Warszawskiego, istniejące przy nim Podyplomowe Studium Muzealnicze oraz Szkołę Dziennikarską Tygodnika „Polityka”. Za pracę „Ideologia i konserwacja. Architektura zabytkowa w Polsce w czasach socrealizmu” otrzymał w 2010 roku nagrodę Porozumienia Wydawców Książki Historycznej „Klio” w kategorii varsaviana. W latach 1995–2009 pracował w Zamku Królewskim w Warszawie, w ostatnim okresie jako kurator Ośrodka Badań Historycznych, następnie pełnił funkcję zastępcy dyrektora Departamentu Dziedzictwa Kulturowego w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Od 2011 roku pozostaje redaktorem naczelnym rocznika „Muzealnictwo”, jest autorem wielu publikacji naukowych, współautorem wystaw i konsultantem filmów o tematyce historycznej.

Grzegorz Nowik

Profesor doktor habilitowany. Pracownik naukowy Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku oraz Instytutu Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk, wykładowca Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Członek rad Muzeum Powstania Warszawskiego i Muzeum Wojska w Białymstoku. Był wieloletnim redaktorem naukowym „Przeglądu Historyczno-Wojskowego.” Autor szeregu prac poświęconych najnowszej historii Polski, m.in. „Zanim złamano >>Enigmę<<… Rozszyfrowano rewolucję. Polski radiowywiad podczas wojny z bolszewicką Rosją 1918–1920”. Dwukrotnie otrzymał nagrodę „Klio” przyznawaną za wybitny wkład w badania historyczne. Jest także laureatem Nagrody im. Jerzego Łojka. Harcmistrz Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej, społecznik.

Allan Starski

Scenograf, absolwent warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Laureat nagrody Amerykańskiej Akademii Filmowej oraz Nagrody Krytyków Filmowych Los Angeles za scenografię do „Listy Schindlera”. Twórca scenografii do 11 filmów Andrzeja Wajdy, m.in. „Człowieka z Marmuru”, „Panien z Wilka”, „Dantona”, „Pana Tadeusza”. Pracuje z najwybitniejszymi reżyserami polskimi i zagranicznymi. Współpracował z Agnieszką Holland („Europa, Europa” i „Plac Waszyngtona”), Romanem Polańskim („Pianista” i „Oliver Twist”) oraz Peterem Webberem („Hannibal. Po drugiej stronie maski”). Laureat licznych nagród filmowych, m.in. francuskiego Cezara za „Pianistę” oraz Złotych Orłów – za „Pianistę”, „Pana Tadeusza” i „Pokłosie”. Uhonorowany Złotą Żabą na festiwalu Camerimage. Ostatnio autor scenografii do filmu „The Cut” w reżyserii Fatih Akim.

Wojciech Tomczyk - Przedstawiciel Fundacji

Dramatopisarz, scenarzysta i producent filmowy. Autor m.in. „Norymbergi”, „Wampira”, „Inki 1946”, „Oficera” i „Sprawiedliwych”. Jego sztuki były tłumaczone i wystawiane w kilku krajach, m.in. w podziemnym Wolnym Teatrze na Białorusi.  Laureat licznych nagród. Współautor wystawy w Polskim Pawilonie Narodowym na Wystawie  Światowej EXPO 2000  w Hanowerze.

Marcel Andino Velez

Antropolog kultury. Wicedyrektor Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, współtworzy tę instytucję od 2007 roku. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego. Długoletni dziennikarz tygodnika „Przekrój”, autor artykułów w prasie krajowej i zagranicznej oraz publikacji na temat sztuki, architektury i tematyki społeczno-kulturalnej. Członek Społecznej Rady Kultury przy Prezydencie Miasta Stołecznego Warszawy.

Jakub Woynarowski

Absolwent i wykładowca ASP w Krakowie. Interdyscyplinarny artysta, designer i niezależny kurator. Twórca projektów z pogranicza teorii i praktyki wizualnej. Współautor książek "Wunderkamera. Kino Terry'ego Gilliama"

(2011) i "Corpus Delicti" (2013). Autor komiksów "The Story of Gardens"

(2010), "Nietoty" i "Martwy sezon" (2014). Współpracownik Korporacji Ha!art; redaktor serii "Literatura wizualna". Autor projektu artystycznego wystawy w Pawilonie Polskim na 14. Biennale Architektury w Wenecji. Laureat Paszportu "Polityki" za rok 2014 w kategorii sztuk wizualnych.

Kontakt

Muzeum Józefa Piłsudskiego

Sulejówek 05-070

ul. Oleandrów 5

Biuro Muzeum Józefa Piłsudskiego

tel/fax +48 (22) 842 04 25

konkurs@muzeumpilsudski.pl

logo-bip.png